ნოემბერი 2024

ქვიარების მედეგობა და სიძლიერე

სულაც არ გამკვირვებია, როდესაც ერთ-ერთ სამეცნიერო ნაშრომში წავაწყდი მტკიცებას იმის შესახებ, რომ ქვიარებისთვის დამახასიათებელი თვისებაა ცხოვრებისეული სირთულეების მიმართ განსაკუთრებული მედეგობა (resilience), რომელიც ადამიანში სწორედ ქვიარად ყოფნის გამო ვითარდება. ეს სიძლიერე პიროვნულ თვისებაზე გაცილებით მეტია, რადგან ადამიანის გარკვეულ უნარ-ჩვევებს და საკუთარ თავზე შრომის პროცესს და ასევე, მის შედეგებსაც მოიცავს. აქვე უნდა ითქვას, რომ ძლიერად ყოფნის საჭიროება შესაძლოა ადამიანს მძიმე ტვირთადაც გადაექცეს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც  მუდმივად უწევს გადარჩენის რეჟიმში ცხოვრება. ამიტომ, ყველაზე რთულ პერიოდშიც კი, მნიშვნელოვანია როგორც სირთულეების მიმართ მედეგობის გამოჩენა, ასევე, განტვირთვისთვის საკმარისი დროის და საშუალების გამონახვა. მოცემული სტატიით მსურს ცოტა მეტი ინფორმაცია მოგაწოდოთ ქვიარების მედეგობასა და სიმტკიცის მხარდამჭერ პრაქტიკებზე

ქვიარები მედეგობის კონცეფცია

გასაგებია, რომ მედეგობის განმარტებაში ყველა ადამიანი საკუთარ გამოცდილებას ასახავს. ამავდროულად, მეცნიერები ცდილობენ ამ ტერმინის უნიფიცირებას. ამერიკის ფსიქოლოგთა ასოციაციის (APA) განმარტებით, მედეგობა − პროცესია, რომლის შედეგად ვავლენთ მენტალურ, ემოციურ და ქცევით მოქნილობას საკუთარი საჭიროებების გათვალისწინებით, ეფექტურად ვადაპტირდებით რთულ ცხოვრებისეულ სიტუაციებში.[1] ზოგჯერ მედეგობა განიმარტება, როგორც ინდივიდის უნარი საკუთარი უნიკალური გზით მოიპოვოს მისთვის საჭირო ფსიქოლოგიურ, სოციალურ, კულტურულ და ფიზიკურ რესურსებზე წვდომა.[2] ფსიქოლოგიის დარგში ჩატარებული კვლევები გვიჩვენებს, რომ სირთულეების დაძლევის სტრატეგიების და პრაქტიკული უნარების განვითარება ნამდვილად შესაძლებელია.[3]

მედეგობის კონცეფცია ძალიან პოპულარულია ბოლოდროინდელ, ლგბტქი ადამიანების ჩართულობით ჩატარებულ კვლევებში. ითვლება, რომ მედეგობა დასწავლადია, ხოლო მისი ფუნქციაა გამოწვევებთან ეფექტური გამკლავება, კონკრეტული მიზნების მიღწევის გზაზე მიზანდასახულობის შენარჩუნება და ტრავმული გამოცდილების მიღების შემდეგ აღდგენა.[4] მედეგობის კიდევ ერთი განმარტება მოიცავს ისეთი ფიქრების, ემოციების, და ქცევების გაცნობიერებას, პრიორიტეტების განსაზღვრას, რაც ხელს უწყობს პიროვნების ფიზიკურ, ემოციურ და სულიერ განვითარებას.[5] გარდა ამისა, მედეგობა გულისხმობს პოზიტიური გამოსავლის მიღწევას საფრთხის შემცველი გარემოებების პირობებშიც, ადაპტაციის სარისკო და საზიანო პატერნების თავიდან არიდებას (Luthar et al., 2000, Masten, 2011)

ცხადია, ძალიან მნიშვნელოვანია ვინ და რა პირობებში ცდილობს საკუთარი მედეგობის გაუმჯობესებას. ყველაფერი გაცილებით რთულდება, თუ ცხოვრობ ქირით, არ გაქვს ოჯახის მხარდაჭერა, გაქვს ქრონიკული ან/და მძიმე დაავადება, ხარ ტრანსგენდერი ან აგენდერი ადამიანი, რომელსაც მუდმივად გიწევს ამტკიცო, რომ გენდერული იდენტობა რაღაც მოგონილი ამბავი კი არა, არამედ შენი პიროვნების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილია. ასეთ შემთხვევაში ქვიარი შეიძლება განიცდიდეს ქრონიკულ დაძაბულობას, სტრესს, არ ჰქონდეს შესაძლებლობა, დროებით მაინც მოდუნდეს, აღიდგინოს ძალები, გადაამუშაოს ძველი გამოცდილება, გამოიტანოს დასკვნები სამომავლოდ და გაძლიერებულმა გააგრძელოს გზა.

განსაკუთრებით რთულია სიმტკიცის შენარჩუნება, როდესაც ქვეყანაში არსებული მდგომარეობა ქვიარ ადამიანების მიმართ უარესდება. ამავდროულად, სწორედ ყველაზე მძიმე პერიოდებში გვჭირდება გამძლეობა, რათა  არამხოლოდ გადავრჩეთ, არამედ რაც შეიძლება, ნაკლები ზიანი მივიღოთ და თუ შესაძლებელია, გავზარდოთ კიდეც ჩვენი ფიზიკური უსაფრთხოების ხარისხი. საინტერესოა, რომ დროთა განმავლობაში იზრდება იმ კვლევების რაოდენობა, რომელიც აღწერს ზრდასრული ლგბტქი ადამიანების მედეგობას, სოციალური უთანასწორობის და ჯანმრთელობის პრობლემების მიუხედავად.[6] ამასთან, მედეგობის უკეთესი მაჩვენებლები დაკავშირებულია ფსიქიკური ჯანმრთელობის უკეთეს მაჩვენებლებთან (The Trevor Project, 2022).

რა პიროვნულ თვისებებსა და გარე ფაქტორებს ეფუძნება ქვიარების მედეგობა

ბოლო 20-30 წლის განმავლობაში ჩატარებული კვლევების მეშვეობით, მკვლევრებმა გამოავლინეს ქვიარების პიროვნული თვისებები და გარე ფაქტორები, რომელიც უკავშირდება მედეგობას:

  • საკუთარი და სხვისი ემოციების გაცნობიერების და მიღების შესაძლებლობა, ემოციების რეგულაციის უნარი (emotional literacy);[7]
  • პრობლემებზე საუბრის/მსჯელობის, გამოსავლის პოვნის და ქმედებების დაგეგმვის უნარი (“talk things out”);[8]
  • ღიაობა საკუთარი სექსუალური ორიენტაციის თუ გენდერული იდენტობის მიმართ (openness and transparency), თუმცა, კონტექსტის გათვალისწინებით შესაძლოა ის ვიქტიმიზაციის გამომწვევიც იყოს. განსაკუთრებით, სოფლად მაცხოვრებელი ქვიარებისთვის;[9]
  • ინტერნალიზებული ჰომოფობიისა და ტრანსფობიის მეტად დაბალი დონე (lower levels of internalised homo/transphobia);[10]
  • იმედიანი განწყობის,[11] ოპტიმიზმის[12] შენარჩუნების შესაძლებლობა (hope and optimism);
  • გამბედაობა გამოწვევების მიმართ (the courage to challenge);[13]
  • სტაბილურ ურთიერთობებში ყოფნა (საოჯახო, მეგობრული თუ რომანტიკული);[14]
  • ქვიარ თემთან მჭიდრო კავშირი;[15]
  • სოციალური მხარდაჭერა. სოციალური კავშირების არსებობა (სოციალურ ქსელებში, ოჯახური, სანათესაო, სამეგობრო, სათემო − პიროვნების სხვადასხვა იდენტობების გათვალისწინებით, სამსახურებრივი, სასწავლებელში, სამედიცინო სერვისების სფეროში და ა. შ.) ;[16]
  • ვიდეო თამაშების ირგვლივ გაერთიანებულ ქვიარ მეგობრულ თემში ინტეგრაცია (DI Cesare et al, 2023);
  • სხვადასხვა ქვიარ მედია პლატფორმების გამოყენება და არტის რომელიმე ფორმით გატაცება, რაც დროებით ამსუბუქებს სტრესორების ზემოქმედებას (Craig et al, 2015);
  • შემოქმედებითი გზით საკუთარი თავის გამოხატვა. არტისტული ექსპრესია იძლევა საკუთარი თავის გამოხატვის და ასევე სხვებთან დაკავშირების შესაძლებლობას (Austin et. al, 2022);
  • ქვიარ მეგობრული სამუშაო გარემო;[17]
  • იდეების თუ აქტივობების ირგვლივ თანამოაზრეებთან გაერთიანება, ერთობლივი საქმიანობა;[18]
  • ტრავმული გამოცდილებების დამუშავება სპეციალისტთან ერთად. წარსულის გადააზრება და „გადაწერა“ ისე რომ ისინი შემაწუხებელი აღარ იყოს.[19]
  • რთული, გაურკვეველ სიტუაციებიდან განრიდება − საკუთარი თავისთვის დროის მიცემა შესვენებისთვის, დაფიქრებულად მოქმედებისთვის.[20]
  • მედეგობის მქონე სხვა ქვიარის პოზიტიური როლური მოდელი.[21]

როგორ შეგვიძლია მედეგობის გაუმჯობესება?

რა თქმა უნდა, არ არსებობს მედეგობის გაუმჯობესების ერთადერთი, ყველასთვის გამოსადეგი ან/და სრულყოფილი სტრატეგია. მითუმეტეს, რომ ლგბტქი თემი მრავალფეროვანია, მოიცავს სხვადასხვა ასაკის, განსხვავებული საჭიროებების და მისწრაფებების მქონე ადამიანებს, რომელთა რეალობა ზოგჯერ მკვეთრად განსხვავდება ერთმანეთისგან. სტატიის მოცემული ნაწილით მსურს გაგიზიაროთ მარტივი, თუმცა ჩემი დაკვირვებით, ეფექტური პრაქტიკები საკუთარი მედეგობის მხარდასაჭერად. პირობითად გამოვყოფ ოთხ მიმართულებას თუ სფეროს, რაზეც შეიძლება მუშაობა მედეგობის გასაუმჯობესებლად:

საკუთარი საჭიროებების წინ წამოწევა

უპირველესად, კარგი იქნება თქვენი მიმდინარე სიტუაციის გათვალისწინებით ამ საჭიროებების გამოვლენა და ჩამოთვლა. ამისთვის კი გადაავლეთ თვალი ცხოვრების სხვადასხვა სფეროს, სადაც ცვლილებები სასურველია. ჩამოწერეთ თქვენი მიზნები და ძლიერი მხარეები, რა რესურსებზე მიგიწვდებათ ხელი, რა სირთულეებია გადასალახი და რა გარემოებები შეიძლება იყოს ხელშემშლელი.

საკუთარი საჭიროებების პრიორიტეტიზაციას გარკვეული დისკომფორტებიც ახლავს. შესაძლოა, თქვენი ქცევა აღარ მოეწონოს გარშემო მყოფ ადამიანებს, განსაკუთრებით მათ, ვინც მიჩვეულია შეუზღუდავად ისარგებლოს თქვენი მხარდაჭერით. ისწავლეთ ადამიანებისთვის უარის თქმა, მაშინ, როდესაც თქვენგან იმაზე მეტი ენერგიის თუ სხვა რესურსების გაზიარებას ითხოვენ, ვიდრე ეს გსურთ ან შეგიძლიათ. ასევე არ ხართ ვალდებული, ყველას ვინც დაინტერესდება აუხსნათ, თუ რას ნიშნავს ქვიარად ყოფნა, უმტკიცოთ ყველა ჰომოფობს, რომ ლგბტქი თემის მდგომარეობა მართლაც გაუსაძლისია და ა. შ.

ზოგადად, მოერიდეთ კონფლიქტურ სიტუაციებს (ცხადია არა ყოველთვის, ზოგჯერ კონფლიქტიც საჭიროა) დაზოგეთ ძალები და დრო, რაც საკუთარი მიზნების მისაღწევად დაგჭირდებათ. ნუ მისცემთ სხვა ადამიანებს უფლებას, განსაზღვრონ დღის წესრიგი. იხელმძღვანელეთ საკუთარი ინტერესებით და იმოქმედეთ პრაგმატულად. ასერტიული კომუნიკაცია დასწავლადია სახალისო როლური თამაშების მეშვეობით, როდესაც მეგობრების ან ფსიქოკონსულტანტის დახმარებით ვარჯიშობთ, აძლიერებთ ტოქსიკური ადამიანებისთვის უარის თქმის ან საკუთარი ინტერესის გატარების უნარს, მეგობრებთან, ოჯახის წევრებთან, სხვადასხვა სერვისის გამწევ პირებთან საკუთარ საჭიროებებზე საუბრის უნარს და ა. შ.

ცნობილმა ქვიარ ორგანიზაციამ Human Rights Compaign შეადგინა სახელმძღვანელო მათთვის, ვისაც  დამოუკიდებლად უწევს გადარჩენა “On our own – a survival guide for independent LGBTQI youth”.[22] შესაძლოა, ეს დეტალურად გაწერილი სახელმძღვანელო სასარგებლო აღმოჩნდეს თქვენთვისაც.

ფიზიკურ სხეულზე და ემოციურ მდგომარეობაზე ზრუნვა

ფიზიკური სხეული ჩვენი შეუცვლელი რესურსია, ამიტომ მივცეთ მას ის, რასაც იმსახურებს და საჭიროებს − სათანადო ზრუნვა. კვლევებით დასტურდება, რომ სეირნობის ყოველდღიური რიტუალი გვარიდებს დეპრესიის სიმპტომებს[23], როგორიცაა უენერგიობა, მოტივაციის არქონა, სხეულში სისუსტის შეგრძნება, ყურადღების ფოკუსირების სირთულე და მრავალი სხვა.

ფიზიკური აქტივობა ხელს უწყობს ენდორფინების გამომუშავებას, რაც აქვეითებს სტრესს და აუმჯობესებს ძილს. რეგულარული ვარჯიში  ამცირებს შფოთვას, ზრდის თვითშეფასებას. მეც ხშირად გამიმართლებია საკუთარი უმოქმედობა იმით, რომ თითქოს არ მქონია ვარჯიშისთვის საკმარისი დრო. თუმცა ბოლო კვლევებით დასტურდება რომ 10 წუთის განმავლობაში ფიზიკური აქტივაცია ისეთივე სარგებლის მომტანია, როგორც 45 წუთის განმავლობაში.[24] ქალაქის პარკში ფეხით სიარული ბუნებასთან სიახლოვის განცდას და სიმშვიდეს გვმატებს, ხოლო ქუჩებში სიარული სიმარტოვის შეგრძნებას გვიმსუბუქებს.

გონების დამშვიდებაში დაგეხმარებათ ე. წ. „საყრდენის ტექნიკები“ (Grounding Techniques). ინტერნეტის მეშვეობით უამრავი ტექნიკის მოძიებაა შესაძლებელი. ექსპერიმენტირების გზით მიაკვლიეთ თქვენთვის კომფორტულს, რადგან მათი უმეტესობა მარტივად შესასრულებელია და ძალიან ეფექტურია დამშვიდების, დაძაბულობის მოხსნისთვის, ასევე, უკეთესი კონცენტრაციისთვის. აქ შემოგთავაზებთ რამდენიმე ტექნიკას, რომლებიც  ყველაზე მეტად მეხმარება:

საყრდენის სავარჯიშო 5-4-3-2-1

(სტრესის, ემოციური დისფუნქციის დროს ან უბრალოდ დარესტარტებისთვის გამოსაყენებელი სავარჯიშო)

მოეწყვეთ (დასხედით) მოხერხებულად;

  1. მიმოიხედეთ ოთახში და შეეცადეთ, გამოყოთ 5 განსხვავებული ფერი, რომელიც თქვენ გარშემოა (შეგიძლიათ, ფერის ნაცვლად ყურადღება გაამახვილოთ გეომეტრიულ ფორმებზე, ავეჯის სახეობაზე, ნახატებზე − თუ კედლებზე ჰკიდია, და ა.შ.). უბრალოდ, შეამჩნიეთ – შეფასებისა და განსჯის გარეშე;
  2. შეეცადეთ, გამოყოთ 4 განსხვავებული ხმა, რომელიც ისმის თქვენ გარშემო;
  3. შეეცადეთ, გამოყოთ 3 განსხვავებული შეხება, რომელსაც გრძნობთ (მაგალითად, ზურგის შეხება სკამის საზურგესთან, ფეხების შეხება იატაკთან, მკლავის შეხება სხეულთან. ან ხელით შეეხოთ ნივთებს და დააკვირდეთ განსხვავებას შეგრძნებებში);
  4. შეეცადეთ, გამოყოთ 2 განსხვავებული სუნი თქვენ გარშემო (ყავა, დარიჩინი, ლიმონი, ვანილი, სუნამო და ა. შ. თქვენი გემოვნებით);
  5. შეეცადეთ, შეიგრძნოთ 1 რომელიმე გემო − ამისთვის შეგიძლიათ ქიშმიში (ან ნებისმიერი ხილის პატარა ნაჭერი) იქონიოთ და გაღეჭოთ.

საყრდენის სავარჯიშო შეიგრძენი საკუთარი სხეული

ამ სავარჯიშოს შესრულებისას შეგიძლიათ იდგეთ ან ისხდეთ, როგორც მოგიხერხდებათ. კონცენტრირდით იმაზე, თუ რას გრძნობს თქვენი სხეული თავიდან ფეხებამდე. შეამჩნიეთ:

  • როგორ ეხება თქვენი თმა შუბლს ან მხრებს;
  • როგორ ეხება ტანსაცმელი ზურგს;
  • დაძაბულია თუ მოდუნებულია მკლავები და ხელის თითები;
  • როგორია თქვენი გულისცემა − ნელი თუ ჩქარი;
  • როგორი შეგრძნება გაქვთ მუცლის არეში, ხომ არ განიცდით შიმშილს ან პირიქით, დანაყრების შეგრძნებას;
  • როგორი შეგრძნება გაქვთ ფეხებში;
  • შეიგრძენით როგორ ეხება ტერფები იატაკს.

საყრდენის მეტად მარტივი ტექნიების გამოყენებაც შეიძლება, მაგალითად:

  • ხელების შეშვერა წყლის ჭავლისთვის;
  • ხელში ყინულის ნატეხის დაჭერა;
  • გაამოძრავეთ სხეული − გაიარეთ თუნდაც ოთახში, გააკეთეთ ფეხის ან ხელის კუნთების გაწელვები;
  • ყლუპ-ყლუპად დალიეთ თქვენი საყვარელი ცივი სასმელი ან უბრალოდ წყალი
  • დაითვალეთ რიცხვები კლებით და რომელიმე ორი რიცხვის მაგალითად 5-ის და 8-ის შემცველი რიცხვების გამოტოვებით – 50,49,47,46,44,43,42,41,40 და ა. შ. (თვლა განაგრძეთ ვიდრე შფოთვა არ შემცირდება);

ემოციების მენეჯმენტისთვის ასევე ძალიან კარგია მოვლენების, ემოციების, ფიქრების და ქცევების დღიურის წარმოება.

ემოციების მონიტორინგის დღიური

შეავსეთ დღიური საბაზისო ემოციების მონიტორინგის მიზნით (როგორც ნეგატიურის ისე პოზიტიურის). ეს სავარჯიშო დაგეხმარებათ უკეთ დაინახოთ, თუ რა მოვლენები ან ფიქრები იწვევს თქვენში  ემოციებს და ასევე რა ქცევებს და შედეგებს განაპირობებს.

ადამიანებთან, სხვადასხვა ჯგუფებთან კავშირების გამყარება

ყველას სჭირდება კავშირი ჰქონდეს სხვა ადამიანებთან, თავს გრძნობდეს ოჯახის, ჯგუფის ნაწილად, საზოგადოების წევრად, ჰქონდეს სხვების იმედი და გრძნობდეს ირგვლივ მყოფთაგან მეგობრულ დამოკიდებულებას. ქვიარებისთვის სოციალური მხარდაჭერა კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, რადგან ხშირად გარიყულები არიან ოჯახის წევრების მხრიდან, უჭირთ სოციუმში ინტეგრაცია ჰომოფობიური და ტრანსფობიური განწყობების გამო. გარიყვის და დისკრიმინაციის ინციდენტები ზღუდავს მათ საკუთარი ემოციური რეაქციების განცდაში. ემოციების დათრგუნვას კი ფსიქოლოგიურ და ფსიქიკურ დისტრესამდე მივყავართ. გარდა ამისა, ემოციების ძლიერი და ხანგრძლივი დათრგუნვა ხელს უშლის ინდივიდის ჩართულობას სოციალურ ინტერაქციებში, ასევე აზიანებს მის ინტერპერსონალურ ურთიერთობებს და ფსიქიკურ ჯანმრთელობას.[25]

გამოსავალი, ერთი შეხედვით, მარტივია და სხვადასხვა ინტერესის ირგვლივ შეკრებილი ადამიანების, მათ შორის, ქვიარების გაცნობაში მდგომარეობს. ჩემი დაკვირვებით, ისეთ ჯგუფებში, სადაც არტ-თერაპიისთვის, ადიქციების დასაძლევად, მედიტაციისა და იოგას პრაქტიკების შესასწავლად ერთიანდებიან ადამიანები, ინტერესები და გამოცდილებები ხშირად ემთხვევა. შესაძლოა, ჯგუფის მონაწილეები იყვნენ სრულიად განსხვავებული გამოცდილებების მქონეები, მაგრამ აერთიანებდეთ რამე საინტერესო საქმიანობა, მაგალითად, კულინარია, ცეკვა, ფეხბურთის თამაში, ლაშქრობაში სიარული და სხვა. ზოგჯერ სოციალური მედიაც ძალიან სასარგებლოა ახალი ადამიანების, მეგობრების შესაძენად. თუმცა, აქ გარკვეული სიფრთხილეც საჭიროა − ახალი ნაცნობი რომ ქვიარებზე მონადირე ჰომოფობი არ აღმოჩნდეს.

მთავარია ამ საკითხისთვის გარკვეული დროის დათმობა და მიზანდასახულება.

მხიარულებისთვის დროის გამოყოფა

ეს, ერთი შეხედვით, ადვილია საქმეა, თუმცა დაგეგმვას, დროის დათმობას და ძალისხმევის გამოჩენასაც ითხოვს. ცხადია, რეკრეაციული აქტივობები ხარჯებთანაც არის დაკავშირებული. ამის მიუხედავად, ყოველთვის მოიძებნება რაიმე სახალისო საქმიანობა, რომელიც დიდ კაპიტალდაბანდებებს არ საჭიროებს, მაგრამ ყოველდღიური დაძაბულობისგან დროებით მაინც ამოგვასუნთქებს.

ხუმრობა, სიცილი მაშინაც კი დაგვეხმარება უკეთ ვიგრძნოთ თავი, როდესაც ირგვლივ ქაოსია და ყველაფერი ძალიან ცუდად მიდის.

გულიანი სიცილი ხსნის მენტალურ და ფიზიკურ დაძაბულობას, ამცირებს სტრესს, აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას,  ასტიმულირებს შიდა ორგანოების ფუნქციას, ზრდის ენდორფინების და ჟანგბადის დონეს.  გრძელვადიან პერსპექტივაში სიცილი აძლიერებს იმუნურ სისტემას და გვეხმარება შევეწინააღმდეგოთ სხვადასხვა დაავადებას. სიცილი გვმატებს კმაყოფილების გრძნობას, ზრდის თავდაჯერებულობას, სიხარულის, ბედნიერების შეგრძნებას, გვეხმარება დავძლიოთ სირთულეები.[26]

საქართველოში ხშირად გვამუნათებენ მწვავე სიტუაციებში ხუმრობისთვის, მაგრამ კვლევებზე დაყრდნობით შეიძლება ითქვას, რომ იუმორი გვეხმარება გადარჩენაში.

[1] https://www.apa.org/topics/resilience

[2] Social Ecologies and Their Contribution to Resilience | SpringerLink

[3] იქვე.

[4] Concept Analysis: Resilience – Archives of Psychiatric Nursing

[5] https://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1054139X06001716

[6] Defining and researching the concept of resilience in LGBT+ later life: Findings from a mixed study systematic review – PubMed

[7] Lesbian, Gay, Bisexual and Trans People (LGBT) and the Criminal Justice System | SpringerLink

[8] Full article: Exploring LGBT resilience and moving beyond a deficit-model: findings from a qualitative study in England

[9] Reflecting Resiliency: Openness About Sexual Orientation and/or Gender Identity and Its Relationship to Well‐Being and Educational Outcomes for LGBT Students – Kosciw – 2015 – American Journal of Community Psychology – Wiley Online Library

[10] Full article: Mental Health Differences Between Older and Younger Lesbian, Gay, Bisexual, and Transgender Veterans: Evidence of Resilience

[11] Full article: The Protective Role of Hope for Lesbian, Gay, and Bisexual Individuals Facing a Hostile Workplace Climate

[12] Triple Jeopardy and Beyond: Multiple Minority Stress and Resilience Among Black Lesbians: Journal of Lesbian Studies: Vol 7, No 4

[13] Full article: The Courage to Challenge: A New Measure of Hardiness in LGBT Adults

[14] Individual and Community Resilience Factors Among Lesbian, Gay, Bisexual, Queer and Questioning Youth and Adults in Israel – Shilo – 2015 – American Journal of Community Psychology – Wiley Online Library

[15] Resilience in Community: A Social Ecological Development Model for Young Adult Sexual Minority Women – Zimmerman – 2015 – American Journal of Community Psychology – Wiley Online Library

[16] Sexual minority youth, social connection and resilience: From personal struggle to collective identity – ScienceDirect

[17] Striving for Holistic Success: How Lesbians Come Out on Top – Out in Psychology – Wiley Online Library

[18] Sexual minority youth, social connection and resilience: From personal struggle to collective identity – ScienceDirect

[19] APA PsycNet FullTextHTML page

[20] Exploring LGBT resilience and moving beyond a deficit-model: findings from a qualitative study in England

[21] იქვე.

[22] https://www.hrc.org/resources/on-our-own-a-survival-guide-for-independent-lgbtq-youth

[23] https://www.medicalnewstoday.com/articles/just-a-short-walk-each-day-could-reduce-depression

[24] https://adaa.org/living-with-anxiety/managing-anxiety/exercise-stress-and-anxiety

[25] Minority Stress in Emotion Suppression and Mental Distress Among Sexual and

Gender Minorities: A Systematic Review – Akanksha Singh, Anu Dandona, Vibha

Sharma, S. Z. H. Zaidi, 2023

[26] https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/stress-management/in-depth/stress-relief/art-20044456

იოგას თერაპიული პრაქტიკა ქვიარების მხარდასაჭერად

/

ჩვენი საზოგადოების წევრებისთვის და ალბათ, ზოგადად, ადამიანების უმეტესობისთვის დამახასიათებელია მათთვის უცხო ან ახალი იდეების მიმართ გარკვეული უნდობლობა, სკეპტიციზმი; ასევე რთულად აღსაქმელი, გაუგებარი კონცეფციების, მოვლენების გამარტივება იმდაგვარად, რომ ნაწილობრივ ან სრულად იკარგება მათი შინაარსი და მნიშვნელობა. ასე ხდება მაგალითად ფსიქოთერაპიის პროცესის ან ავტოგენური ტრენინგის[1] (Autogenic training) ვულგარიზება და გაშარჟება, ასევე, ეფექტური თერაპიული მეთოდებისთვის და მიდგომებისთვის მეცნიერებაზე დამყარებული შინაარსის გამოცლა. ყოველივე აღნიშნულს ხელს უწყობენ სფეროში მომუშავე ის ადამიანები, ვისი პროფესიული მომზადება არ შეესაბამება თერაპიისა და კონსულტირების სტანდარტებს. აღარაფერს ვამბობ ადამიანების პრობლემებით მოსარგებლე თაღლითებზე.

ეს ვრცელი შესავალიც განპირობებულია იმ მოცემულობით, რომ იოგას პრაქტიკების შესახებ საქართველოში წარმოდგენები ჯერ კიდევ ძალიან ზედაპირულია. ხშირად მსმენია იოგათი გატაცებული ადამიანების მისამართით დამცინავი გამონათქვამები ან სრულიად უადგილო ხუმრობები იოგას ფილოსოფიაზე. ცხადია, ეს ყველაფერი ხელს არ უწყობს იოგას პრაქტიკების გავრცელებას. ვფიქრობ, დროა ვისაუბროთ იოგას თერაპიულ მნიშვნელობაზე. განსაკუთრებით იმ ფონზე, როდესაც ჩვენი საზოგადოების წევრების ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობა არც თუ ისე სახარბიელო მდგომარეობაშია. განსაკუთრებით მიმდინარე პერიოდში, როდესაც ქვიარების მიმართ რეპრესიები მკაცრდება და ბევრს გადარჩენისთვის შეიძლება მოუწიოს ბრძოლა. რა გასაკვირია, რომ ფსიქიკური, ასევე ფიზიკური ჯანმრთელობის მხარდაჭერა ამ დროს კრიტიკულად მნიშვნელოვანი ხდება.

იოგას ფესვები და თანამედროვე ტენდენციები

იოგა – (სანსკ. योग – კავშირი, ერთობა, კონცენტრაცია, ძალისხმევა) − ეფუძნება ძველ ინდურ ფილოსოფიას, ურთიერთდაკავშირების, მიმღებლობის და ერთიანობის კონცეფციას. მოიცავს ფიზიკურ და სულიერ პრაქტიკებს. იოგას პრაქტიკის საბოლოო მიზანი შეიძლება სხვადასხვა იყოს. მაგალითად, ფიზიკური ჯანმრთელობის გაუმჯობესება ან ამაღლებული სულიერი და ფსიქიკური მდგომარეობის მიღწევა. ინდოეთის ფარგლებს გარეთ იოგა ძირითადად ფიზიკურ ვარჯიშთან, კონკრეტული ასანების შესრულებასთან ასოცირდება და არ ასახავს იოგას სულიერ ასპექტებს. ადამიანს, რომელიც შეისწავლის იოგას და ასრულებს მის პრაქტიკებს “იოგი” ან “იოგინი” ეწოდება.

ბოლო წლების განმავლობაში იოგა პოპულარული გახდა ქვიარ თემში, რასაც ხელი შეუწყო იოგას ფილოსოფიის ინკლუზიორობამ და მიმღებლობამ მრავალფეროვნების მიმართ. ამ პროცესში დიდი წვლილი შეიტანეს ისეთმა ნოვატორებმა, როგორიცაა მაგალითად ალან უოტსი (Alan Watts) და შივანანდა სარასვატი (Sivananda Sarasvati). მათი მოძღვრება ხაზს უსვამს საკუთარი თავის მიღების, ავთენტურობის მნიშვნელობას გაჯანსაღების პროცესში. გარდა ამისა,  მსოფლიო მასშტაბით ლგბტქი თემის ემანსიპაციამ შედეგად მოგვცა ის რომ თავად ქვიარმა იოგინებმა შექმნეს უსაფრთხო სივრცეები, სადაც ქვიარებს აქვთ შესაძლებლობა, დისკრიმინაციის საფრთხის გარეშე იზრუნონ საკუთარ ფიზიკურ და ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე, შეიძინონ მეგობრები და თანამოაზრეები, მიიღონ გამოცდილი ადამიანებისგან ინფორმაცია, ცოდნა და საჭიროების შემთხვევაში, რჩევებიც პიროვნული თუ ფიზიკური განვითარების გზაზე.

რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, თბილისშიც გვაქვს ქვიარ მეგობრული სივრცეები, სადაც იოგას პრაქტიკების ათვისება შესაძლებელია. პირადადაც ვიცნობ ერთ-ერთ ქვიარ იოგინს, რომელსაც ძალიან შთამბეჭდავი პირადი მიღწევები აქვს და ის ასევე ხელმძღვანელობს საკუთარ იოგას სტუდიას, რომელიც საკმაოდ პოპულარულია.

იოგას სხვადასხვა სახეობ

უნდა გამოგიტყდეთ, რომ ვიდრე სერიოზულად დავინტერესდებოდი და გამოვიკვლევდი განსახილველ საკითხს,  იოგას შესახებ მეც ზედაპირული წარმოდგენა მქონდა. ასე მეგონა, იოგაში კუნთების გაჭიმვა იყო წამყვანი სავარჯიშო, ჩემში კი ეს აქტივობა, რბილად რომ ვთქვათ, დიდ ინტერესს არ იწვევდა. ამასთან მეგონა, რომ იოგას ვარჯიში აუცილებლად რთულად შესასრულებელი ასანებისგან შედგებოდა. შემდეგ აღმოვაჩინე, რომ იოგას ვარჯიშის ბევრნაირი სტილი და მეთოდი არსებობს.

მაისორის სტილი

სახელწოდება „მაისორის სტილი“ ინდოეთის ქალაქ მაისორიდან მოდის. ეს სტილი  მთელ მსოფლიოშია გავრცელებული და გულისხმობს აშთანგა იოგას ტრადიციულ სტილს, ინდივიდუალური ვარჯიშის სახით, რა დროსაც ასრულებთ იოგას სხვადასხვა ასანებს გარკვეული თანმიმდევრობით. როდესაც გაიწაფებით, სხეული თავად გიკარნახებთ, თუ რომელი ასანაა მისთვის სასურველი კონკრეტულ მომენტში. მანამდე იოგას ინსტრუქტორი გაკვალიანებთ − გიხსნით სავარჯიშოების შესრულების ტექნიკას, გეხმარებათ აირიდოთ შეცდომები და აქედან გამომდინარე, დაზიანებებიც.

მაისორის სტილის უპირატესობებიდან აღსანიშნავია ის. რომ ინსტრუქტორი თქვენი მონაცემების მიხედვით ადგენს სავარჯიშო პროგრამას. ვარჯიშობთ ინდივიდუალურ რეჟიმში, თუმცა, ვარჯიშისთვის გამოყოფილი საათები მოქნილია − შეგიძლიათ ივარჯიშოთ 30 წუთი ან 2 საათი, თქვენი დროის თუ ფიზიკური შესაძლებლობების მიხედვით. მიუხედავად იმისა, რომ ვარჯიში ინდივიდუალურია, თქვენს გვერდით სხვა ადამიანებიც ვარჯიშობენ. ძალაუნებურად იქმნება კეთილგანწყობილი, საინტერესო ატმოსფერო. ამასთან, მაისორის სტილით ვარჯიშობენ როგორც დამწყებები, ასევე გამოცდილი იოგები. მათ წარმატებებზე დაკვირვება შეიძლება შთამაგონებელი, მამოტივირებელი იყოს. ამავდროულად, არ არის საჭირო ვინმეს შევედაროთ. ყველას საკუთარი, საინტერესო გზა აქვს გასავლელი და იოგას კლასებში ამას ძალიან აფასებენ.

მაისორის სტილით ვარჯიში შეუძლია პრაქტიკულად ნებისმიერი ფიზიკური მომზადების თუ საჭიროებების მქონე ადამიანს, რადგან ვარჯიში მიმდინარეობს ინდივიდუალურ ტემპში, სავარჯიშოების  ინტენსივობაც ინდივიდუალურად შეირჩევა.

აშთანგა ვინიასა იოგა

ვინიასა იოგაში სულ 6 სერიაა. თითოეული სერია წარმოადგენს გარკვეული თანმიმდევრულობით შესასრულებელი სავარჯიშოების კოპლექსს. სერიები განსხვავდება ერთმანეთისგან სირთულის დონით − თუ პირველი სერია შედარებით მარტივად შესასრულებელია, მე-6 სერიიდან ასანების შესრულება ბევრი ჩვენგანისთვის სრულიად წარმოუდგენელია.  კარგი ამბავი იმაში მდგომარეობს, რომ პირველი სერია მიიჩნევა ყველაზე მნიშვნელოვან და სასარგებლო სერიად. შემდეგ სერიაზე გადასვლა მხოლოდ მაშინ არის რეკომენდებული, როდესაც წინა სერია საფუძვლიანადაა შესწავლილი. ზოგი სერიის შესწავლას თვეები და წლებიც კი შეიძლება დასჭირდეს. ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია ვარჯიშის შემდეგ სათანადო აღდგენა, რაც ვარჯიშის დინამიკის რეგულაციით და დასასრულს − რელაქსაციით მიიღწევა.

ითვლება, რომ ვინიასა იოგა მეტად დინამიკურია, ჰათჰა იოგა კი შედარებით ნელ ტემპში სრულდება და დაკავშირებულია პრანაიამებთან (სუნთქვით ვარჯიშებთან) და მუდრებთან (სიმბოლურ ტექნიკებთან),  თუმცა, ეს დაყოფა პირობითია. ჰათჰა იოგაში არ არის მკაცრად განსაზღრვული ვარჯიშები, ისინი განსხვავდება სხვადასხვა მასწავლებლების და მიმდინარეობების მიხედვით. რაც შეეხება კუნდალინი იოგას, კუნდალინი შივაურ ტრადიციაში შემოქმედი ქალღმერთია − უზენაესი სასიცოცხლო ძალა, რომლის გასაღვიძებლად არის მიმართული კუნდალინის იოგას ვარჯიშები. იოგას ეს სახეობა ასევე მიმართულია დაეხმაროს ადამიანს საკუთარი ემოციების, ფიქრების, სურვილების მართვაში, „აქ და ამჟამად“ ფოკუსირებულად ყოფნის უნარის გაძლიერებაში.

არ აქვს მნიშვნელობა, იოგას რომელ მიმდინარეობას აირჩევთ, სასურველია გაეცნოთ სუნთქვით, სამედიტაციო და საყრდენის (Grounding) ვარჯიშებს, რაც ფსიქიკური ჯანმრთელობის მხარდამჭერი ტექნიკებია.

თუ დაინტერესდით, მაგრამ არ იცით, საიდან დაიწყოთ თქვენი გზა, მაისორის სტილი გამოგადგებათ. რა თქმა უნდა, ვარჯიშის დაწყებამდე უნდა დარწმუნდეთ, რომ არ გაქვთ წარსულში გადატანილი თუ მიმდინარე დაავადებების, ან ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო შეზღუდვა იოგას ვარჯიშზე.

იოგას სარგებელი

იოგები საკუთარ გამოცდილებაზე დაყრდნობით გვიამბობენ, რომ იოგას სასარგებლო ეფექტების ჩამოთვლა თითქმის შეუძლებელია, ხოლო მათგან ყველაზე მარტივად მისაღწევი და შესამჩნევია: საკუთარი სხეულის გაუმჯობესებული ფლობა, მოქნილობა, კუნთების კარგი ტონუსი, სახსრების ელასტიკურობა, სისხლის მიმოქცევის, კოორდინაციის გაუმჯობესება, წონის რეგულაცია, უკეთესი გუნება-განწყობა და მრავალი, მრავალი სხვა.

მეცნიერულ მტკიცებულებებზე დაყრდნობითაც თამამად შეიძლება ითქვას, რომ იოგას მართლაც შეუძლია პოზიტიური გავლენა მოახდინოს ჩვენ ფიზიკურ და ასევე, ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე:

2013 წელს ჩატარდა  იმ კვლევების სისტემური მიმოხილვა, რომელიც სწავლობდა და  აფასებდა იოგას გავლენას დეპრესიის მქონე პაციენტებზე. მიმოხილვამ მოიცვა თორმეტი კვლევა და 619 მონაწილე. შეფასების წამყვან კრიტერიუმებად შერჩეული იყო დეპრესიის სიმძიმე, რემისიის მაჩვენებლები.  გაირკვა, რომ იოგა ნამდვილად შეიძლება მივიჩნიოთ დეპრესიული აშლილობების მქონე პაციენტების მკურნალობის დამხმარე საშუალებად.[2]

2019 ჩატარდა სისტემური მიმოხილვა, რომლის ფარგლებში მიმოხილული იყო 11 კვლევის შედეგი, რომლებიც სწავლობდა და აფასებდა იოგას გავლენას ადამიანის ტვინის ფუნქციონირებაზე. კვლევის ფარგლებში შეფასდა მონაწილეთა ტვინის ფუნქიცია, თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევა და ტვინის სტრუქტურა. საერთო ჯამში, კვლევები აჩვენებს იოგას პოზიტიურ გავლენას ჰიპოკამპის, ამიგდალას, პრეფრონტალური ქერქის და ცინგულური ქერქის ფუნქციაზე, ასევე ტვინის ქსელების სტრუქტურასა და ფუნქციაზე.

2021 წლის კვლევის მიხედვით, რომელიც აფასებდა სამედიცინო პერსონალში სტრესის და პროფესიული გადაწვის მაჩვენებლებს, კვლევის ის მონაწილეები, რომლებიც რეგულარულად ასრულებდნენ იოგას სავარჯიშოებს, აჩვენებდნენ ჯანმრთელობის გაცილებით უკეთეს მდგომარეობას საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით. მათ ჰქონდათ უკეთესი მაჩვენებლები აღქმული სტრესის (Perceived Stress Scale), პროფესიული გადაწვის (Maslach Burnout Inventory), სასიცოცხლო ძალის (Medical Outcomes Study Short Form-36) ძილის ხარისხის (GSQ), სიმშვიდის/შინაგანი სიმყუდროვის განცდის (Inne Haven) და თვითშემეცნების უნარის (Mindfulness Awareness Survey) მიხედვით.[3]

2023 წელს გამოქვეყნდა სისტემატური მიმოხილვის შედეგები, რომლის ფარგლებში შეისწავლეს 1227 პაციენტის მდგომარეობა, რომელსაც ჩაუტარდა აორტო კორონარული შუნტირება (პაციენტების საშუალო ასაკი 58 წელი). აღმოჩნდა, რომ იოგას ვარჯიშმა მნიშვნელოვნად შეამცირა პაციენტებში შფოთვის, ტკივილის, ანთების და სტრესის ამსახველი მარკერები. დასკვნაში კი აღნიშნულია, რომ იოგა სარგებლის მომტანია პაციენტებისთვის ვისაც ჩაუტარდა აორტო კორონარული შუნტირება.[4]

ცხადია, გაცილებით მეტი კვლევა ჩატარდა ბოლო წლებში, ვიდრე გაგაცანით და დროთა განმავლობაში, დარწმუნებული ვარ, გაჩნდება ახალი დამაიმედებელი მიგნებები იოგას სიკეთეებთან დაკავშირებით.

დასკვნის სახით

უკვე ამ ეტაპზე შეიძლება ითქვას, რომ იოგა შესანიშნავი ინსტრუმენტია ჩვენი ჯანმრთელობის მხარდასაჭერად. იოგას ვარჯიში შესაძლებელია თითქმის ყველგან და ყოველთვის. ინსტრუქტორის დახმარება დაგჭირდებათ დასაწყისში, ხოლო შემდეგ დამოუკიდებლად ვარჯიშიც შესაძლებელია. ამ გზაზე გაიცნობთ ახალ და საინტერესო იდეებს, ადამიანებს, გაიჩენთ მეგობრებს. ყველაზე რთულ დროში შეძლებთ სულ მცირე დროით მაინც შეაჩეროთ შფოთვა, შემაწუხებელი ფიქრები, შეიმსუბუქოთ ყოფა და ამავდროულად, იზრუნოთ  თქვენ სამომავლო კეთილდღეობაზე.

გამოყენებული ლიტერატურა:

[1] თვითდისციპლინაზე, სარელაქსაციო სავარჯიშოებზე, პოზიტიური აფირმაციების საშუალებით საკუთარი ფიქრების და რწმენების კორექციაზე დაფუძნებული ტრენინგი − თერაპიის მეთოდი შემუშავებული გერმანელი ფსიქიატრის იოჰან შულცის მიერ 1932 წელს. ამ მეთოდის სხვადასხვა მიმართულება დღემდე წარმატებით გამოიყენება სტრესის შესამცირებლად და სხვადასხვა ფსიქოსომატური დაავადებების მკურნალობის დროს.

[2] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23922209/

[3] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32460584/

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37708834/